
de Volkskrant
13 juni 2017 dinsdag
Section: V Opening; Blz. 2
 RONALD VELDHUIZEN
Highlight: Berichten verspreiden zich vaak razendsnel, of ze nu kloppen of niet. Wij proberen de zin van de onzin te scheiden. Deze week: Met lepel gevoerde baby's eten ongezonder en worden dikker.
Van wie komt die claim? 

Baby's fatsoenlijk leren eten is nét wat ingewikkelder geworden. Gebruik geen lepel om het kind te voeren, maar laat ze gewoon met de handjes knoeien. Dat zou helpen tegen ongezond eetgedrag en overgewicht, meldden RTL Nieuws, Ouders van Nu en veel Engelstalige media afgelopen week. Is de baby-lepel echt een zo groot gezondheidsrisico dat er reden bestaat om dit houvast voor een ordelijke eettafel los te laten? 

De basis voor die bewering is een boek van de Britse onderzoeker Amy Brown van de Swansea University. Daarin bundelt ze wetenschappelijke studies die volgens haar voldoende bewijs leveren om van de dwingende eetlepel af te stappen en de baby's zelf met hun handen laten eten, een trend die ook wel bekendstaat als 'baby-led-weaning: de baby is leidend bij de introductie van vast voedsel. 

 Klopt het? 

De belangrijkste studie waarop Brown zich baseert, komt van haarzelf en stamt uit eind 2013 - toen het ook al nieuws was. Maar het onderzoek blijkt allesbehalve waterdicht. Zo heeft Brown voor deze studie niet één baby gezien, maar liet ze honderden moeders tweemaal een vragenlijst invullen over hoe ze hun baby's leerden eten. 

Dat uit de vragenlijsten bleek dat liefst 20 procent van lepelbaby's overgewicht had tegenover slechts 8 procent van de baby's die met hun handjes mochten eten, zegt eigenlijk niet zoveel. Ten tijde van de studie was baby-led-weaning al een hype, dus het zou goed kunnen dat slankere baby's opgroeien bij moeders die aan voedingstrends meedoen en daarom sowieso meer hun best doen voor een gezond eetpatroon. 

Alleen een experiment waarin niet de moeder, maar het toeval bepaalt welke baby's met of zonder lepel eten, kan een verlossend antwoord geven. Momenteel is slechts één zo'n studie uitgevoerd, de zogeheten Nieuw-Zeelandse BLISS-studie. Daaruit blijkt tot dusver niet veel bijzonders. Doorgaans eten de baby's evenveel, lepel of niet. 

'Je moet er niet te veel van verwachten', zegt hoogleraar eet-gedrag Kees de Graaf van de Wageningen Universiteit dan ook. Hij ziet wel iets in de ongedwongen sfeer aan tafel, die de baby-led-weaningtheorie óók verkondigt, omdat dat baby's kan motiveren groente naar eigen smaak te proberen, iets waarnaar hij zelf ook onderzoek verricht. Maar een lepel - of het gebrek daaraan - lijkt hem niet doorslaggevend. 

Eindoordeel 

Het doet er waarschijnlijk niet zoveel toe of baby's met een lepel worden gevoerd of zelf met hun handen eten.



