

NRC Handelsblad
22 March 2017, NH-woensdag


Section: Sport; Blz. 8
 Henk Stouwdam

Dat zei Tomas Toma, medeoprichter van sportmarketingbureau Sporteyes.
NRC checkt
De aanleiding
De toekomst van het voetbal is aan de vrouwen, beweert Tomas Toma, medeoprichter en partner van sportmarketingbureau Sporteyes uit Apeldoorn en bij PEC Zwolle betrokken bij de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal. In een vlammend betoog op de website  schrijft Toma, dat het een kwestie van tijd is, tot het vrouwenvoetbal de waardering en aandacht van media en bedrijfsleven krijgt die het verdient. De charme van vrouwenvoetbal is volgens Toma vooral dat het zich kenmerkt door weinig spelbederf, zoals tijdrekken, schwalbes en gejammer aan het adres van de leiding. Die bewering checkten we.
Waar is het op gebaseerd?
Op eigen waarneming, zegt Toma desgevraagd „en die in mijn omgeving". Hij stelt dan vast dat vrouwen op een voetbalveld minder vaak dan mannen appelleren, geen blessures voorwenden en ook minder vaak de scheidsrechter belagen. Toma signaleert bij vrouwen een grotere acceptatie van de spelregels dan bij mannen. „Hoewel dat kan veranderen als in de toekomst de belangen groter worden", voegt hij eraan toe .
En klopt het?
Volgens Vera Pauw wel. De voormalige bondscoach van Nederland, Schotland, Rusland en Zuid-Afrika is ervaringsdeskundige, maar baseert haar bewering ook op een onderzoek van wereldvoetbalbond FIFA tijdens het laatst gehouden WK vrouwenvoetbal in Canada. Het spel bij de vrouwen wordt in vergelijking met mannen minder opgehouden door geruzie met scheidsrechters, gesimuleerde blessures en tijdrekken, blijkt dan. Volgens dat onderzoek scheelt dat twee minuten zuivere speeltijd per wedstrijd. „En dat is heel veel", concludeert de 54-jarige Pauw, die na de Olympische Spelen in Rio de Janeiro haar contract met Zuid-Afrika niet verlengde en in afwachting is van een interessante aanbieding. 
De reden? Niet omdat vrouwen intrinsiek veel anders zijn dan mannen, want dat gelooft Pauw niet, maar vooral vanwege hun amateurisme. „Vrouwen spelen nog om de eer en accepteren de spelregels makkelijker. Dat heeft alles met geld te maken. Zodra de betaling wordt gelijkgetrokken met de mannen, zullen ook de vrouwen zich ‘professioneler’ gaan gedragen", voorspelt Pauw, die in het vorig decennium nauw betrokken was bij de totstandkoming van de eredivisie vrouwenvoetbal.
De door Pauw geschetste toekomst durft scheidsrechter Roel van der Werff uit Drunen op grond van zijn ervaringen niet te onderschrijven, maar dat de sfeer in het veld onder vrouwen vriendelijker is dan onder mannen beaamt hij van harte. Van der Werff fluit dit seizoen voornamelijk wedstrijden in de derde divisie, maar daarvoor was hij regelmatig actief in de eredivisie vrouwen. Dat voelde in zekere zin als een verademing. Van der Werff: „Want er waren nagenoeg geen discussies, hooguit zei een speelster bij een omstreden overtreding: ‘we zijn geen watjes, scheids’ – en er was nauwelijks sprake van tijdrekken. Het spel verloopt netjes volgens de regels. Ik heb in het vrouwenvoetbal nooit één gele kaart hoeven geven. Ja, ter afwisseling is dat prettig, maar een beetje weerstand zoals bij de mannen, vind ik eerlijk gezegd wel zo spannend."
Het vreedzamere verloop van een vrouwenvoetbalwedstrijd kan de voetbalbond KNVB niet onderbouwen met cijfers van tuchtzaken. Die worden niet uitgesplitst tussen mannen en vrouwen. Een verdeling van gele en rode kaarten tussen amateurs, profs en vrouwen zou volgens een woordvoer op het bondsbureau in Zeist „een paar weken in beslag nemen". Het jaarverslag van de KNVB over 2015-2016 biedt evenmin uitkomst. Dat de bond op 30 juni 2016 153.001 geregistreerde voetbalsters telt en de groei dat jaar 4,7 procent is, zegt niets over het gedrag op de velden.
Conclusie
Ondanks het gebrek aan harde cijfers over tuchtzaken maken ervaringsdeskundigen duidelijk dat vrouwen zich op het voetbalveld significant minder vaak bezondigen aan spelbederf dan mannen. De stelling beoordelen wij als waar.
Henk Stouwdam
 
 
 