
de Volkskrant
14 maart 2017 dinsdag
Section: V Opening; Blz. 2
 RONALD VELDHUIZEN
Highlight: Berichten verspreiden zich vaak razendsnel, of ze nu kloppen of niet. Wij proberen de zin van de onzin te scheiden.
Klopt dit wel?
Mensen die bang zijn voor rekensommen, hebben dat te danken aan hun aanleg. Dat blijkt althans uit een nieuw onderzoek waarover NU.nl en enkele onderwijsblogs berichtten. Niet per se slechtere cijfervaardigheden zouden dus het probleem zijn, maar de erfelijke angst ervoor. Onderzoekers van King's College London zeggen binnenkort dankzij een genetische test de wiskundevrezende kinderen op te kunnen sporen, om ze tijdig te begeleiden. 

Zou het? 

Eerst de angst zelf. De oorspronkelijke studie, die in Nature Scientific Reports is verschenen, toont inderdaad aan dat een bepaalde aanleg en wiskundeangst samengaan. Daartoe lieten de Britten 1.500 tweelingen een vragenlijst invullen. Daarna konden ze uitrekenen in hoeverre de testuitslagen verschilden tussen eeneiige tweelingen (die hetzelfde dna dragen) en twee-eiige tweelingen (die genetisch als broer en zus van elkaar verschillen). Het bleek dat de genetisch identieke tweelingen vaker evenveel wiskundeangst meldden dan de twee-eiige tweelingen. 

Maar of dat resultaat zich vertaalt naar aanleg voor wiskundeangst, valt te betwijfelen, zegt Elsje van Bergen, biopsycholoog aan de Vrije Universiteit (VU) Amsterdam. Weinig aanleg voor wiskundevaardigheden zou bijvoorbeeld ook de angst ervoor in de hand werken: een deel van de vondst komt dus misschien gewoon daardoor. 

Daarnaast valt iets bijzonders op te maken uit de kleine lettertjes van het onderzoek: alleen meisjes hadden aanleg voor wiskundeangst, jongens niet. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat juist de schoolomgeving iets bij meisjes aanwakkert dat aan jongens voorbijgaat, zegt Eveline de Zeeuw, een collega van Van Bergen. Aanleg is allesbehalve eenrichtingsverkeer: de omgeving moet de trekker overhalen. 

En die dna-test die preventief wiskundeangst meet? Onzin, zeggen de VU-wetenschappers. 'Voor wiskundevaardigheden zijn bijvoorbeeld maar een paar genen bekend en die verklaren slechts 3 procent van die eigenschap', zegt Van Bergen. 'Voor wiskundeangst is nog nooit naar zulke genen gezocht. Je kunt voorlopig beter kijken of kinderen achterlopen met hun vaardigheden en ze dan helpen.' 

Aanleg speelt een rol bij wiskundeangst, maar een dna-test komt er nog niet.



